هر آنچه از روغن خوراکی باید بدانید + فیلم / بررسی 12 نوع روغن، حیوانی، گیاهی، زیتون، کنجد و ...

روغنهای خوراکی و چربی سومین عنصر مهم غذای انسانی بعد از قندها و پروتئین هستند و در سبد غذایی خانواده ها جزء کالاهای ضروری محسوب می شوند و از آنجایی که علاوه بر تامین انرژی، حاوی اسیدهای چرب ضروری مورد نیاز بدن برای جذب ویتامین های محلول در چربی (A,K, E,D) هستند، نقش مهمی در تامین سلامت و ادامه حیات انسان دارند.

از آنجایی که روغن ها و چربی ها واسطه خوبی برای انتقال حرارت هستند، گرمای لازم برای پختن را به مواد غذایی می رسانند و همچنین سبب خوش طعم و لذیذ شدن، بهبود رنگ بافت غذا ها و ایجاد حس سیری می شوند. از نکات مهم در مورد مصرف چربی این است که نباید به دلیل ترس از افزایش چربی خون، تری گلیسیرید و کلسترول خون مصرف آنها را قطع کرد و هیچ نوع روغن و چربی را در سبد غذایی خود قرار ندهیم، باید در نظر داشته باشیم که بدن ما هر روز‌ به میزان مشخصی اسید چرب ضروری نیاز دارد و باید از غذا و خوراکی‌ها جذب کند چون نمی‌تواند آنها را تولید کند.

 حال موضوع مهم اینجاست که، برای جذب چربی‌های مفید در بدن و همچنین دور ماندن از مضرات چربی های غیر مفید چه روغنی را برای مصارف مختلف مانند پخت و پز و یا سرخ کردن انتخاب کنیم.

همیشه در رسانه‌های اجتماعی تبلیغات بسیاری در مورد انواع روغنهای خوراکی ساخته می‌شود که اغلب هم ادعا دارند بهترین روغن هستند و کلسترول کمی را به شما می‌رسانند و سلامتی شما را تضمین می‌کنند. اما به راستی بهترین روغن های مناسب پخت و پز و سالاد و سرخ کردن که کمترین ضررها را داشته باشد کدام است؟

بیماری های قلبی و عروقی، سرطان و کبد چرب از جمله بیماری هایی هستند که در سطح جامعه بسیار شایع شده اند. نوع روغن مصرفی در خانواده ها یکی از مهمترین عوامل ایجاد و بروز اینگونه از بیماریهاست. اکثر ما با اینکه نگرانی هایی در مورد روغن هایی که استفاده می کنیم داریم اما کمتر به تحقیق اساسی درباره آن می پردازیم.

موردی که باید همیشه در نظر داشته باشیم این است که حتی چربی‌های مفید هم در هر صورت چربی هستند؛ بنابراین حتی روغن‌های مفیدی که برای سلامتی مناسب هستند هم نباید بیش از اندازه مورد نیاز بدن مصرف شوند چون به هر حال کالری زیادی دارند.

 در اینجا آنچه اهمیت دارد این است که بدانیم کدام چربی و روغن برای سلامت بدن ما لازم و مفید است. بخصوص اگر دارای سطح بالایی از چربی و کلسترول در خون خود هستید، لازم است که در انتخاب مناسبترین و بهترین روغن وسواس بیشتری به کار ببرید تا فقط چربی‌های مفید را وارد بدن خود کنید و شاید تا به حال به این فكر افتاده باشید كه از همین امروز فقط از روغن های سالم و مرغوب برای مصارف آشپزی استفاده كنید كه مملو از چربی نباشند و بتوانند مواد مغذی مثل آنتی اكسیدان ها، املاح معدنی و ویتامین ها را نیز به بدنتان برسانند.

امروزه با توجه به تنوع روغن های گیاهی و حیوانی ما در انتخاب آنها دچار شک و تردیدها می شویم و همیشه این سوال پیش می آید که بالاخره کدام روغن مناسب است. این موضوع وقتی پیچیده تر می شود که هر روز یکی از کارشناسان و متخصصان درباره مزایا و یا معایب روغن های گیاهی یا حیوانی سخن می گویند و توصیه هایی می کنند و اهمیت این موضوع به این دلیل است که ارتباط مستقیمی با سلامت افراد دارد.

برای ارزیابی انواع روغن های خوراکی و مقایسه آنها با یکدیگر، ویژگی های زیر را در نظر می گیریم:

1- میزان اسیدهای چرب ضروری موجود در روغن

2- میزان چربی های غیر اشباع نسبت به چربی های اشباع در روغن ( یعنی اینکه چقدر برای قلب مفید است)

3- تأثیر روغن بر کلسترول خون (یعنی آیا کلسترول خون را افزایش می دهد یا کاهش، مخصوصا در افراد دچار چربی خون بالا )

4- طعم و بوی روغن

5- وجود بقایای آفت کش ها در روغن در طی فرآیند تولید آن

6- تاثیر گذاری روش های فرآیند روی ارزش تغذیه ای روغن

7- توجه به نقطه دود روغن در مصارف سرخ کردنی

8- سایر فواید روغن

 

 در این مقاله فهرستی از چند مورد از سالم ترین روغن های خوراكی را به شما معرفی می کنیم تا كمك كند قلب شما سال های طولانی تری سالم و قوی بتپد.

روغن های خوراکی به دو دسته تقسیم می شوند: ۱- روغن های نباتی(گیاهی) که اغلب از دانه گیاهان گرفته شده  و به دو دسته جامد و مایع تقسیم می شوند مانند: روغن زیتون، سویا، کنجد، آفتابگردان و.... 

۲- روغن هایی با منشأ حیوانی مانند: روغن گاوی، روغن گوسفندی، روغن شحم گاو و...

 

روغن های گیاهی امروزه اغلب از گیاهانی همچون سویا، نارگیل، آفتابگردان، کلزا(کانولا)، بادام زمینی، پنبه دانه، گردو، هسته انگور، آوواکادو، هسته پالم، ذرت، زیتون، دانه کتان، کنجد و... و یا مخلوطی از آنها تولید می گردد.

برخی از این روغنها روغن های سردی هستند که بیش از اینکه کاربرد خوراکی داشته باشند کاربرد صنعتی دارند، بعضی دیگر در گذشته برای جلا دادن در صنایع چوبی، تولید روغن چراغ، شمع و... مورد استفاده بوده و بعضی از گیاهان این روغن ها سمی بوده که امروزه با اصلاحات ژنتیکی آنها را تبدیل به روغن خوراکی کرده اند و لذا فقط برخی از این روغن ها مناسب پخت و پز و سرخ کردن هستند.

در ادامه مطلب توضیحات بیشتری درباره برخی از روغن های گیاهی آورده ایم تا خود شما تصمیم گیرنده انتخاب نوع روغن مصرفی خود با توجه به خواص و مضرات مصرف هر یک آنها باشید.

 

1- روغن سویا

تولید روغن سویا در ایران همراه با تدابیر حفاظتی نیست و اسیدهای چرب اشباع شده ی اضافی آن گرفته نمی شود و دستگاههای تصفیه و بخصوص مراحل‏ بعد از بی بو کردن از فولاد زنگ نزن نیست‏.

سویا حاوی مقادیر زیادی مواد ضد مغذی است که از جذب پروتئین جلوگیری می کنند و باعث ایجاد و حاد شدن مشکلات پانکراس از جمله سرطان پانکراس می شود و همچنین مطالعات انجام شده  از تاثیر ایزوفلاوونوئیدهای سویا در اختلال عملکرد تیروئید و ایجاد گواتر خبر می‌دهند.

 و دیگر اینکه سویا حاوی هماگلوتنین است، این ماده باعث تشکیل لخته خون و تحریک چسبیدن گلبولهای قرمز به یکدیگر شده که نه تنها باعث مشکلات قلبی عروقی می شود بلکه باعث کاهش اکسیژن رسانی به بافت ها نیز هست.

 

2- روغن آفتابگردان

روغن این گیاه گرم و خشک است و فواید زیادی دارد. اما فقط مقدار کمی از این روغن در روغن های صنعتی وجود دارد که به نام روغن آفتابگردان به فروش می رسد. بیشتر محتوای این روغنهای صنعتی از پارافین خوراکیست که باعث افزایش کلسترول و چربی خون می شود که کشنده است.

نکته قابل توجه اینجاست که اگر روغن مایعی مثل آفتابگردان خالص باشد قیمتش 15 الی 20 برابر بیشتر از قیمتی خواهد بود که در بازار به فروش می رسد در صورتی که یک روغن 1 کیلویی آفتابگردان از یک کیلو تخم آفتابگردان بسیار ارزانتر است!

 

3- روغن کانولا(کلزا)

این روغن دارای فوایدی مانند امگا۳ و اسید های چرب مفید بوده و چربی اشباع شده ی پایینی دارد. روغن کلزا فاقد کلسترول بوده و نسبت به همه روغن‌های خوراکی در جهان کم‌ترین چربی اشباع را دارد. روغن کلزا سرشار از دو نوع اسید چرب است که برای بدن انسان حکم کیمیا را دارد، چون این دو نوع اسید در بدن تولید نمی‌شوند. اولی «اسید آلفا لینولنیک» است که از بدن در مقابل حملات قلبی حفاظت کرده و موجب کاهش کلسترول بد بدن می‌شود. اسید چرب بعدی «اسید لینولئیک» یک اسید چرب امگا 6 است. این اسید برای مغز بسیار مفید است و در رشد نوزادان نقش بسزایی دارد. هر دو این‌ها برای بدن ضروری هستند و هر دو در گروه چربی‌های سالم غیراشباع قرار دارند. 

اما متاسفانه امروزه بیش از ۹۰ درصد دانه های کانولا دستکاری ژنتیکی شده است بطوریکه تاثیرات مخربی بر روی سلامتی ما می گذارد. گزارش ها حاکی از آن است که تاثیرات زیادی بر روی کلیه، کبد و اعصاب می گذارد و این مسائل نیز در ارتباط با تاثیرات سؤ روغن های دیگر نظیر ذرت و سویا مشهود است.

همچنین برخی از انواع روغن کانولا با روش های پردازشی بسیار غیر طبیعی تولید شده است که شامل گرما، دئودورانت و محلول سمی هگزان بوده که مقدار زیادی چربی ترانس در طول این فرآیند در این روغن شکل می گیرد.

 

3- روغن هسته انگور

روغن هسته انگور به روغن زیتون شباهت زیادی دارد و برای مصارف خوراكی و پخت و پز مورد استفاده قرار می گیرد. در این روغن ماده‌ای به نام رزوراترول وجود دارد كه یكی از پلی‌فنول‌های بسیار قوی و با اهمیت در رژیم غذایی بوده و می‌تواند از بسیاری بیماری‌ها از جمله بیماری‌های چشمی، قلبی، كلیه و دیابت پیشگیری كند.

روغن هسته انگور نقطه دود بالاتری نسبت به روغن زیتون دارد و دمای پخت بالا را می‌تواند تحمل کند و تغییر ناخوشایندی در ساختمان آن به وجود نمی‌آید. این روغن هیچ بو و مزه‌ای ندارد و برای افرادی که بوی روغن زیتون را دوست ندارند، مقبولیت بیشتری دارد. البته باید بدانید که محتوای آنتی‌اکسیدانی آن نیز بیشتر از روغن زیتون است.

 

4- روغن هسته پالم

دومین روغن نباتی جهان از نظر تولید روغن پالم است. هسته پالم حاوی  اسیدهای اشباع بسیار مضریست و جامد بودن این روغن موجب تمایل به رسوب چربی در جدار عروق می شود و مصرف آن در دراز مدت باعث بالا رفتن کلسترول خون می گردد. روکشهای کاکائويی مواد غذايی(بستنی، کيک، تافی، پيراشکی و...)  که بر پايه روغن نارگيل و هسته پالم توليد مي شوند، جزء مضرترين و بی کيفيت ترين روغنها هستند.  

 

5- روغن ذرت

روغن ذرت از جوانه گیاه ذرت گرفته‌می‌شود و به‌دلیل فراوانی ذرت، این روغن، یکی از ارزان‌ترین روغن‌های گیاهی و در نتیجه یکی از رایج‌ترین‌هاست. حتما فواید زیادی برای روغن ذرت شنیده اید اما شاید از همه ی آن چیزی که باید در مورد این روغن بدانید، مطلع نباشید. مثلا می دانید که جلوگیری از استرس، کاهش التهاب، پایین آوردن کلسترول بد، محافظت از پوست، تقویت سلامت بینایی و به حداقل رساندن حساسیت آلرژیک، از فواید آن است اما شاید ندانید که مصرف این روغن دقیقا چه عوارضی برای شما دارد که برخی ازین مضرات، به میزان زیادی به نحوه روغن گیری و نوع ذرتی که در کارخانه ها استفاده می شود بستگی دارد.

 روش تولید روغن ذرت به گونه ایست که آن را به روغنی عالی که نقطه دود بالایی دارد برای آشپزی تبدیل می کند اما خیلی از ترکیبات مفید آن را می گیرد که از فواید سلامتی آن کم می کند.

افرادی که به دنبال روغن سالم هستند معمولاً روغن ذرت را انتخاب نمی‌کنند زیرا اثرات جانبی متعددی برای این روغن وجود دارد، از جمله مسمومیت، افزایش خطر ابتلا به سرطان، افزایش خطر بیماری قلبی عروقی، ناراحتی معده و افزایش وزن حتی هنگامی که در مقادیر کم استفاده می شود. اگر قصد استفاده از این روغن را دارید، مطمئن شوید از روغن ذرت خالص و ارگانیک و تصفیه نشده استفاده می کنید زیرا بالاترین سطح ترکیبات مفید را داراست.

با توجه به سطح بالای استفاده از علف کش ها و سموم دفع آفات در تولیدات کشاورزی کشورهای مختلف که تولید کننده ذرت هستن، احتمال وجود سم در این روغن وجود دارد و با ایجاد مشکل برای کبد و کلیه بروز می کند.

 

6- روغن زیتون

روغن زیتون از روغن های پرطرفدار و بسیار کم کالریست و از سالها پیش مزایای این روغن برای سلامتی انسان شناسایی شده است. زیتون به خودی خود دارای خواص بسیاریست و زمانی که به شکل عصاره و روغن در می‌آید هم خواص خود را حفظ می‌کند. روغن زیتون چربی اشباع نشده تك زنجیره ای دارد که برای سلامتی بدن بسیار مفید است و  می تواند خطر ابتلا به بیماری های مزمن مثل امراض قلبی و سرطان را كاهش دهد و به افزایش طول عمر و بهبود کیفیت زندگی ما کمک کند.

 روغن زیتون در انواع بکر(با بو) و تصفیه شده(بی بو) تولید و عرضه می‌شود. روغن زیتون فرا بکر که در واقع روغن زیتون تصفیه نشده است حاصل از اولین مرحله پرس یا سایر روش‌های مکانیکی از میوه زیتون بدون استفاده از حرارت و حلال بوده و طعم و بوی واقعی زیتون و بالاترین کیفیت و بیشترین میزان ویتامین ها و مواد معدنی را دارد و به رنگ طلایی سبز دیده می شود و عطر مشخصی دارد. روغن زیتون بدون بو تصفیه شده است و در این فرآیند تصفیه و خالص شدن میزان زیادی از موارد ترکیبات اصلی و عطر آن از بین میرود و بسیاری از چربی های مفید برای سلامت قلب را از دست می دهد.

مقاومت روغن زیتون در دماهای بالا، کم است و از آنجا که روغن زیتون روغن ضد سرطانی است، وقتی درجه حرارت زیاد ببیند مواد مفید و مغذی آن از بین میرود و برای مصارف سرخ‌کردنی با دمای بالا مجاز نیست و بهتر است بیشتر برای سالاد و پخت و پز از آن استفاده شود. اگر می‌خواهید از روغن زیتون برای مصارف سرخ کردنی استفاده کنید، باید به دنبال روغن زیتون خالص باشید. هر چه میزان خلوص روغن زیتون بیشتر باشد، احتمال بالا رفتن نقطه دود آن هم بیشتر است.

دود اولیه حاصل از داغ شدن روغن زیتون به معنی سوختن روغن نمی باشد، هنگامی که از روغن زیتون برای سرخ کردن استفاده می شود، پس از گرم شدن روغن، شاهد بلند شدن دود مختصری از سطح روغن می شویم که بعد از چند لحظه از بین می رود و این سوال و شبهه را ایجاد می کند که روغن زیتون دارای نقطه دود پایین بوده و برای هیچ نوع سرخ کردنی مناسب نمی باشد، در حالی که این دود حاکی از سوختن سبزینه یا کلروفیل زیتون می باشد که همان ماده ای است که باعث رنگ سبز زیتون می گردد، ولی پس از مدت کوتاهی این دود از بین می رود، لذا نباید این دود را با نقطه دود اشتباه گرفت و منحرف شد. در خصوص روغن کنجد نیز تاحدودی این موضوع اتفاق می افتد، در حالی که می توانید از روغن زیتون و بهتر از آن از روغن کنجد برای سرخ کردن مواد غذایی با دمای پایین استفاده نمایید.

 

روغن زیتون و كنجد مصرف کنید تا سلامتی بدن خود را بیمه كنید.

 

7- روغن كنجد

روغن کنجد در بین روغن های خوراکی به ملکه ی روغن ها مشهور است زیرا روغنی با کیفیت زیاد است و به همین خاطر گران بوده. چربی غیراشباع این روغن زیاد است و جزو روغن‌های مایع و از پایدارترین روغن‌های خوراکیست.

از روغن کنجد می توان به عنوان یکی از مفید ترین و مناسب ترین روغن های موجود در بازار نام برد. روغن کنجد هم مانند روغن زیتون فرابکر در فرآیند شیمیایی به وجود نمی آید. روغن كنجد سرشار از آنتی اكسیدان ها و املاح معدنی مثل منیزیم، مس، آهن و كلسیم است. از آنجا كه رنگ این روغن تیره تر است خاصیت آنتی اكسیدانی بیشتری دارد.

روغن کنجد غنی از ویتامین E بوده و معمولا برای پخت و پز و سالاد استفاده می شود، البته امروزه می توانید روغن کنجد های خالص را هم در بازار پیدا کنید و از آنجایی که تا حدودی می تواند دمای بالا را تحمل کند برای سرخ کردن های با حرارت ملایم نیز می توان از آن استفاده کرد.

 

روغن ارده کنجد بهتر است یا روغن کنجد؟

روغن کنجد و روغن ارده کنجد تفاوت دارند. کیفیت روغنی که از ارده استخراج می‌شود، بیشتر از روغنیست که مستقیما از خود کنجد گرفته می شود و قیمت بالاتری هم دارد. به نظر برخی کارشناسان طب سنتی، در گذشته روغن مستقیم کنجد بیشتر برای کارهای درمانی و روغن ارده کنجد برای مصرف خوراکی استفاده می‌شده است. امروز نیز طرفداران طب سنتی، روغن ارده کنجد را سالم‌تر و مناسب‌تر می‌دانند. روغن ارده به دلیل اینکه طبع گرم‌تری دارد، آلودگی‌اش کمتر است و مدت زمان‌ بیشتری می‌توان آن را نگه داشت.

 

 8- روغن جامد گیاهی

همه روغن های گیاهی را خداوند مایع خلق کرده نه جامد و هیچ روغن نباتی را با کلسترول و دارای ترانس نیافریده. حال این پرسش ایجاد می شود که پس چرا روغن ها را به روغن جامد تبدیل می کنند؟

مدت زمان نگهداری از روغن های مایع کوتاهتر بوده بنابراین با جامد کردن روغن از خراب شدن سریع آن جلوگیری می شود. اگر روغن مایع را داغ کنید خیلی زود می سوزد اما مقاومت روغن جامد در برابر حرارت بیشتر است.

 کار اضافه کردن هیدروژن به روغن مایع برای اشباع کردن پیوندها و تبدیل آن به روغن جامد را هیدروژانسیون می نامند که امکان نگهداری این مواد را فراهم می‌کند اما با این عمل ترکیب جدید مضری ایجاد می شود به نام چربی ترانس که روغن غیراشباع (مفید) را به روغن اشباع تغییر می دهند و خیلی از اسیدهای چرب ضروری مفید با این عمل تخریب می شوند و هضم آن را با اشکال مواجه می سازد. این چربیها موجب مسدود شدن رگهای خونی و امراض قلبی می شوند.

 روغن جامد در چند دهه گذشته بیشتر مورد استفاده قرار می گرفت. شاید استفاده از روغن جامد در آن زمان به علت عدم آگاهی مردم از مضرات این روغن بوده است، اما امروزه نسل روغن‌های پرطرفدار جامد در حال انقراض است و بخش بزرگی از روغن‌های مصرفی، روغن‌های مايع گياهیست.

 

9- روغن سرخ کردنی

در اين بين روغن‌های مخصوص سرخ‌کردن هم با ورودشان به بازار، به ما يادآور شدند که روغن‌های مايع معمولی هم برای سرخ‌کردن و حرارت بالا توليد نشده اند‌‌. با وجود اینکه هنوز هم خيلی ها اعتقاد دارند روغن‌ های نباتی مزه غذا را لذیذتر مي کنند، اما ديگر کمتر کسیست که برای سرخ‌کردن از روغن‌ معمولی استفاده کند. مدت‌زمان زيادی از توليد روغن‌های مخصوص سرخ‌کردن نگذشته است و هنوز هم ابهام‌های زيادی در مورد نحوه مصرف، مواد تشکيل‌دهنده و کيفيت این روغن وجود دارد. هر روز نیز ابعاد جدیدتری از مضرات این روغن ها مشخص می شود. در آینده نه چندان دور هم باید منتظر افزایش بیمارانی باشیم که همچون روغن نباتی جامد دیروز دلیل اصلی بیماریشان در اثر مصرف سالها روغن های سرخ کردنی امروزیست. (برای اطلاعات بیشتر از روغن های مناسب سرخ کردنی کلیک کنید.)

  

دسته بعدی روغن های خوراکی روغن هایی با منشأ حیوانیست که می توان از روغن شحم، روغن زرد گاوی، روغن دنبه، روغن گوسفندی، روغن میشی و ... نام برد.

 روغن حیوانی از چیست یا از چه ماده‌ای تهیه می‌شود؟

اغلب روغن های حیوانی از شیر گاو، گوسفند، میش، بز و یا از ترکیب شیر گاو و گوسفند تهیه می‌شود. طریقه سنتی تهیه این روغن از نوعی کره محلیست که از به هم زدن دوغ در مشک ایجاد می‌شود. ابتدا ماست را دوغ کرده دوغ را درون مشک میریزند و پس از تکان دادن مشک، گویچه های روغنی کره به یکدیگر چسبیده و آن را از دوغ جدا می‌کنند. سپس کره را درون دیگ‌های بزرگ به ملایمت حرارت می‌دهند تا آب کره تبخیر شود و روغن آن که چربی حیوانی است باقی بماند. این روغن در مقایسه با کره های صنعتی پر چرب تر بوده و خواص تغذیه‌ای بیشتری نیز دارد. رنگ، عطر و طعم این روغن ها بسته به نوع و کیفیت علف های که دام مصرف می کند متفاوت است. 

تفاوت روغن نباتی جامد با روغن حیوانی

جدیدترین تحقیقات علمی نشان می دهد که اسیدی در روغنهای حیوانی وجود دارد که سبب افزایش HDL و کاهش LDL می شود. از نظر طب اسلامی و طب سنتی روغن‌های حیوانی خواص بیشماری دارند که از آن جمله به استخوانسازی، کاهش غلظت خون، کاهش چربیهای زاید شکم، شادابی و سفیدی پوست و سم‌زدایی از بدن میتوان اشاره کرد. تغذیه ی سلولهای عضله ی قلب از اسیدهای چرب بوده که تنها در روغن حیوانی به وفور پیدا می شود. یکی از ارکان طول عمر و جوانی پایدار از نظر طب سنتی مصرف مداوم روغن حیوانیست.

 

اگر قرار باشد بین روغن نباتی جامد و روغن حیوانی یکی را انتخاب کنیم، بدون شک روغن حیوانی گزینه مناسب تریست چون از لبنیات تهیه شده و خواص شیر را دارد. ضمن اینکه روغن نباتی مایع وقتی جامد (هیدروژنه) می شود، اسیدهای چرب غیراشباع آن اشباع شده و در روند جامد شدن بر میزان اسید های چرب ترانس آن افزوده می گردیده.

  

1- روغن زرد گاوی

روغن زرد گاوی  که اصطلاحاً به آن روغن حیوانی، روغن گاوی و یا بخاطر زرد رنگ بودن آن به روغن زرد نیز معروف بوده و از آنجایی که روغنی خالص است و هیچ گونه روغن های هیدروژنه در آن وجود ندارد و شامل چربی های ترانس دار هم نمی شود، یک روغن همه کاره در آشپزخانه است و باید قطعاً آن را در آشپزخانه خود داشته باشید.

از روغن اصیل حیوانی می توان برای سرخ کردن مواد غذایی، روی برنج و حتی خوردن با نان به جای کره در یک صبحانه سالم استفاده کرد. روغن گاو تمام مواد مغذی لازم را همراه با خواص ضد ویروسی, آنتی اکسیدان, ضد قارچی و ضد باکتریایی دارد. این روغن دارای چربی پایین تری نسبت به کره بوده و اگر با کلسترول مشکل دارید گزینه سالم تری است و به همین دلیل هضم آسان تری دارد و می تواند به کاهش التهاب و بهبود سیستم گوارشی کمک کند.

روغن حیوانی نقش مهمی در عملکرد تقویت سیستم ایمنی بدن و تامین ویتامین های ضروری نظیر ویتامین a،d،e و k، تامین انرژی ضروری جهت انجام عملکرد های حیاتی و عملکرد سیستم ایمنی قلب، مغز و استخوان ایفا می کند و دارای خواص ضد سرطانی و ضد التهابیست.

روغن حیوانی باعث آلرژی محصولات لبنی نمی شود زیرا با اینکه از کره ساخته شده اما ناخالصی ها و مواد جامد شیر از آن حذف شده ،بنابراین افرادی که نسبت به لاکتوز و یا پروتئین های موجود در شیر حساس اند مشکلی با این روغن ندارند.

روغن حیوانی نقطه دود بالایی دارد( در حدود ۲۵۰ درجه سانتیگراد یا ۴۸۲ درجه فارنهایت) و یک گزینه خوب برای پخت وپز و به خصوص برای سرخ کردن غذاهاست.

 روغن زرد یکی از رایج ترین درمان های طبیعی برای سوختگیست و بسیار برای پوست و زیبایی چهره مفید بوده و همچنین باعث کاهش التهاب و تورم پوست میشود و آن را نرم ،مرطوب و زنده نگه می دارد. (از روغن زرد گاوی بیشتر بدانید!)

 

2- روغن گوسفندی و میشی

این دو روغن خواص مشابهی داشته و تا حدود زیادی خواص آنها شبیه روغن زرد گاوی سیت. یکی از مهمترین خواص روغن گوسفندی استخوان سازی بوده و از دیگر خواصش می توان به کاهش غلظت خون، کاهش چربی‌های زاید شکم، شادابی و سفیدی پوست، سم زدایی، کمک به هضم غذا و افزایش ترشح اسید معده و بیشتر شدن گوارش غذا، کاهش وزن، افزایش کلسترول خوب و کاهش کلسترول بد و کمک به سوزاندن چربی ها اشاره کرد.

 

3- روغن شَحم گاو

به روغن چربی اطراف قلوه‌گاه گاو می‌گویند که روغن بسیار لطیفیست و زود آب می‌شود. در اطراف قسمت ‌های مختلف بدن گاو چربی ‌های خاصی شکل می گیرد که به آنها پیه یا پی گفته می ‌شود. در طب سنتی ایران و طب اسلامی به خوردن روغن ‌هایی که منشأ حیوانی دارند بسیار تأکید و سفارش شده است و در میان پیه ‌ها، پیه­‌ی قلوه ‌گاه چون لطافت بیشتری دارد همواره مطلوب ‌تر بوده و از اهمیّت خاصی برخوردار است.

از جمله خواصی که برای روغن پیه‌ی قلوه‌گاه گاو گفته شده، رشد عضلانی بدن، منبع تولید انرژی و توان بسیار عالی، تناسب اندام، کاهش فشار خون، آب کردن چربی های زیر شکم و تقویت کننده بسیار مؤثر سیستم دفاعی بدن است.

 با توجه به تمام نکات گفته شده در مطلب بالا باید در نظر داشت که مصرف زیاد این روغن همانند دیگر روغن‌های حیوانی برای افرادی که تحرک بسیار کمی دارند یا سابقه بیماری‌هایی نظیر فشار خون و چربی خون دارند توصیه نمی‌شود.

 

4- روغن دنبه 

روغن دنبه از پی یا چربی گوسفند که در قسمت دم او بوده تهیه می شود. این روغن در قدیم طرفداران بسیاری داشته و ارزش بیشتری برای دنبه قائل بوده اند به طوریکه تا چند دهه پیش دنبه از گوشت گران‌تر بود. در طب قدیم طبیعت غذاها به سرد و گرم تقسیم می‌شود و طبیعت انسان با مواد غذایی گرم سازگار است. از آنجایی که روغن دنبه دارای طبیعت گرم است برای بدن مفید بوده و برخلاف روغن‌های صنعتی که به روغن نباتی(مایع و جامد) معروفند نه تنها چاق کننده نیست بلکه خاصیت لاغر کنندگی دارد و روغن هایی که طبیعتی سرد دارند برای مصارف صنعتی مفید است.

مهمترین خواص درمانی روغن دنبه عبارتند از:

1-هضم وجذب آسانتر نسبت به روغن های نباتی جامد و مایع و کمک به ایجاد تناسب اندام به طوری که در افراد چاق باعث لاغری می شود و افراد لاغر را چاق می‌کند.

2-باعث استخوان سازی، تقویت قوای بدن و بالا بردن توان بدن در مقابله با بیماری های مختلف شده زیرا سرشار از مواد مغذی و ویتامین های مختلف و اسیدهای چرب گیاهیست.

3-مصرف صحیح و به اندازه آن باعث کنترل چربی خون می شود.

4-یکی از روغن های ایده آل جهت سرخ کردن غذاهاست.

5-یکی از مهمترین خواص این روغن خاصیت ضد افسردگی آن بوده و باعث آرامش اعصاب میشود.

6-روغن دنبه را می توان همراه با روغن حیوانی جهت پاکسازی روده ها استفاده کرد.

7-مالیدن روغن دنبه بر روی پوست صورت باعث روشن و شفاف شدن پوست و رفع تیرگی های حاشیه صورت و یکدست شدن رنگ پوست می‌شود.

8-استفاده از انواع روغن های حیوانی و همچنین روغن دنبه برای کسانی که دچار شکستگی استخوان شده مفید بوده و به جوش خوردن سریع استخوان ها کمک می کند و مصرف خوراکی و استعمال موضعی آن در محل شکستگی توصیه می شود و همچنین باعث پیشگیری و درمان پوکی استخوان و رماتیسم می‌شود.

 

اگر ما بدن و سیستم بدنی قوی داشته باشیم که بتوانیم اثرات روغن دنبه گوسفند را حل کنیم یا اینکه مزاج خیلی گرمی داشته باشیم که بتوانیم دنبه را حل کنیم یا کارهای سنگین و فعالیت‌های سنگین مانند کشاورزی انجام دهیم در این موارد خوردن روغن دنبه نیز خوب است. ولی اگر فعالیت بدنی مناسبی نداریم و بی‌تحرکیم و مداوم روغن دنبه مصرف کنیم لاین روغن در رگ‌ها رسوب کرده و دچار بیماری می شویم.

 

مصرف روغن حیوانی آری یا خیر؟!

قدیمی ترها استفاده از روغن های حیوانی را مدام به جوانان روغن نباتی گوشزد می کنند و عامل بیماری های نسل جدید را استفاده نکردن از این روغن ها می دانند. از قیمت بالای آن که چشم بپوشیم، باید بدانیم مصرف این روغن با وجود فواید بسیار آن متناسب با فعالیت های زندگی ماشینی و جامعه کم تحرک امروزی نیست و مصرف روغن حیوانی به علت دارا بودن اسیدهای چرب همچون اسید لوریک و میرستیک باعث افزایش کلسترول LDL شده و همچنین افرادی که کلسترول بالا دارند مجاز به استفاده از روغن های حیوانی نیستند ولی اگر شما سلامت هستید، روغن حیوانی یک جایگزین سالم تر برای کره و بسیاری از روغن هاییست که شما برای آشپزی از آن استفاده می کنید.

 

هشدار و خط قرمزهای مصرف انواع روغن های حیوانی

برای استفاده از این روغن باید مواردی را در نظر داشته باشید:

1- افرادی که از بیماری های قلبی و عروقی رنج می برند و یا اضافه وزن دارند باید از مصرف مداوم این روغن پرهیز کنند.

2- مقدار توصیه شده از مصرف روغن های حیوانی روزانه 10 تا 15 گرم در هر فرد است، بنابراین نباید از این مقدار تجاوز کنید.

 

در ادامه فیلم هایی با موضوع روغن را می توانید مشاهده کنید: